Anggi Novia Dewi

          Carpon: Anggi Novia Dewi “Hih, naha saré téh mani tibra-tibra teuing.” Ceuk haté bari ngusap beungeut. Gigisik bari c engkat. Ningali geus tabuh opat. “Tobat...kabeurangan ieu mah, moal kaburu mandi sigana mah!” Jung nangtung bari nungkup biwir nutupan heuay. Panon karasa haneut, cimataan.   Tuluy babatek. Lah, naha mani asa ku nyareri awak jeung rarieut ieu téh. Asup angin kitu? Padahal lain sataun dua taun saré dina ubin nu ngan ditilaman kasur busa ipis téh. Ogoan teuing, biasana ogé tara cararangkeul kieu. Pucal-pacul, turukal-térékél, ungkat-angkat, pokona sakur pagawéan beurat geus matuh dikeureuyeuh. Simbut sarung ditilepan. Diteudeun luhur bantal lépét. Rap dibaju takwa, ngarangkep jeung kaos panjang paranti saré. Kahandapna diganti ku calana panjang urut tadi peuting. Abong lungsuran ti nu beunghar, tapak istrika anu ngajiripit téh teu karijut sumawonna leungit. Geunah deuih dipakéna, upama hawa sedeng pan...

carpon: Anggi Novia Dewi Bray lomari dibukakeun. Réma mapay-mapay raksukanna nu digantungkeun. Aya batik, kaméja, jeung jas. Bet asa nyérédét, basa réma nyampa baju takwa kameumeutna. Ngusap kaén lebah dadana. Nuturkeun galur kaputan bordélana laun-laun. Tuluy ngusap kaén lebah leungeunna. Naha bet karék ayeuna, kuring ngarasa kaén baju téh lemes bahanna. “Aya, anduk téh?” ceuk Emah ti dapur. “Aya.” ceuk kuring asa kagareuwahkeun. Kuring nyokot anduk Apa. Lomari dipandeutan deui. Nu katempo dina eunteung lomari satangtung téh, Apa gugupay nyungkeun anduk siga nu badé siram. Kuring hareugeueun. Dilieuk ka tukang mah taya jinisna téh. Buru-buru ka luar ti kamer nyampeurkeun Emah di dapur. Kasampak Emah keur nyéndok kopi jeung gula. “Disimpen di mana, Mah?” “Gantungkeun wé di cai ka ditu.” cenah bari ngucurkeun cipanas kana bekong. Sanggeus ngagantungkeun anduk, kuring nyampeurkeun deui Emah nu keur ngocékkeun cikopi. Seungitna nyerebung. “Emah...” ceuk kuring bari n...

                                                        carpon: Anggi Novia Dewi Bray rohang nu salawasna peteng téh kacahyaan ti luar. Cahyana asup ngaliwatan lawang panto. Bareng jeung mukana panto, kekebul lir ngararapung ngabagéakeun cahya kabagjaan nu lawas teu nepungan. Tapi kekebul dina téhel masih kandel. Ramat lancah ngajarumat juru rohangna. Sora pantona henteu ngerekét, tapi ngageblug neundeut kana témbok. Henteu ngarekét siga panto di imah nu kékéréhét. Rekét! cenah. Tapi ngageblug siga panto di imah nu gableg. Geblug! cenah. Cahya nu asup nojo kana eunteung heubeul. Ukiran garuda sabudeureun eunteung masih gagah rongkah. Euteung kucap-kiceup sérabeun. Mantulkeun cahyana ka nu anyar datang...